مدّت راجع بوده و در [ منه ] به زوج راجعست . قوله : و امّا الثّانى : يعنى ادّعاء ثانى . قوله : يمكن وقوعها من كلّ منهما : ضمير در [ وقوعها ] به ادعاء دوّم و در [ منهما ] به زوج و زوجه راجعست . قوله : فتدّعى هى تأخّر زمانه : ضمير [ هى ] به زوجه و در [ زمانه ] به ايلاء راجعست . قوله : اذا كان مقدّرا بمدّة : ضمير در [ كان ] به ايلاء راجع مىباشد . قوله : لم تمض قبل المدّة المضروبة : ضمير در [ لم تمض ] به مدّت مقدّر راجع مىباشد و مقصود از [ مدّت مضروب ] چهار ماهى است كه حاكم براى ايلاءكننده مقرّر مىنمايد . قوله : فترافعه : ضمير فاعلى به زوجه و مفعولى بزوج راجعست . قوله : ليلزم باحدهما : ضمير نائب فاعلى در [ يلزم ] به زوج و ضمير مجرورى در [ احدهما ] به فئه و طلاق راجعست . قوله : و يدّعى تقدّمه : ضمير در [ يدّعى ] به زوج و در [ تقدّمه ] به زمان وقوع ايلاء عود مىكند . قوله : ينقضى مدّته : يعنى مدّت ايلاء . قوله : و قد يدّعى تأخّره على وجه : ضمير در [ يدّعى ] به زوج و در [ تأخّره ] به زمان وقوع ايلاء عود مىكند . قوله : لئلا يلزم : به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى به زوج راجعست . قوله : اذا جعلنا مبدئها من حين الايلاء : ضمير در [ مبدئها ]